|
پاسخها
پاسخ سؤال چهارم- پاسخ: چنانكه گفتيم اين انتخاب از سوی خدا بوده است و خداوند در انتخاب برگزيدگانشبه علم و حكمت نافذ خود عمل مىكند. در قرآن كريم خطاب به كسانی كه نسبت به فرستادگان الهی، عيبجويی مىكردند آمده: «اللّه أعلم حيث يجعل رسالته» (سوره انعام /124) خداوند (خود) مىداند كه رسالتش را در كجا قرار دهد (و چه كسی را به اين كار بگمارد) همچنين خداوند در توصيف گروهی از انبياء مىفرمايد: «آنان در نزد ما از نيكان برگزيده هستند» (سوره ص /47) همين حالت در گزينش ساير اوليی الهی و اوصيی انبيا نيز برقرار است و خداوند به علم خود كسانی را انتخاب مىكند كه با معيارهی الهی نيك و برگزيدهاند. و عظمت اين وصف بسيار قابل تأمل است و چه بسا در مواردی از حد درك و تشخيص ما بيرون باشد. ما البته با ملاحظه حالات اوليی برگزيدهی الهی و يا از طريق آيات و روايات، به گوشهی از صفات اين انسانهی برتر پی مىبريم و در مىيابيم كه داشتن اين اوصاف با احراز مقامات الهی مرتبط هستند ولی هرگز احاطهی ما به عظمت مقام نبوت و امامت و بزرگی مقام انبياء و امامان عليهمالسلام در حدی نيست كه بتوانيم بگوييم مثلا اميرالمؤمنين عليهالسلام بهدليل علم و زهد و معرفت و ... كه در او مشاهده مىشود به مقام امامت رسيده است. تنها در يك جمله كه از خطبهی غدير برگرفتهايم از رسول خدا صلىاللهعليهوآله نقل مىكنيم كه فرمود: «معاشر الناس فضِّلوا عليّا فإنَّه أفضل الناس بعدی.» ی مردم! علی را بر ديگران برتری دهيد كه او برترين انسانها پس از من است.
|