سوالات پيش‌فرض

پاسخ‌ها

پاسخ سؤال اول-

پاسخ: ولايت را در لغت به معناى امارت، سلطان و مولى را به معناى كسى كه كار ديگرى را در اختيار دارد نوشته‏اند. (براى ملاحظه اين معانى مى‏توانيد به كتاب «المعجم الوسيط» كه توسط فرهنگستان زبان عربى مصر تدوين يافته و دفتر نشر فرهنگ اسلامى در يك مجلد چاپ كرده يا ساير كتب لغت مراجعه كنيد)

ولايت پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و ائمه معصومين عليهم‏السلام به اين معناست كه آنان در شؤونات عالم تكوين (كه شامل تدبير امور عالم مى‏باشد) و عالم تشريع (كه عبارت است از اوامر و نواهى دين) داراى اختيارات گسترده‏اى مى‏باشند. اين اختيارات را خداوند به آنها عطا فرموده است و به اين ترتيب آنان را مولى و ولىّ مؤمنين قرار داده است.

چنانكه در آيه 55 سوره مائده فرموده است:

«إنما وليُّكم اللّه‏ و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصّلوة و يؤتون الزكوة و هم راكعون»

همانا (ولى) صاحب اختيار شما فقط خدا و رسول او و كسانى هستند كه ايمان آورده‏اند و نماز بپا مى‏دارند و در حال ركوع زكات مى‏دهند.

پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم در خلال خطبه‏ى غدير، به آيه‏ى فوق و نزول آن در شأن حضرت على عليه‏السلام اشاره فرموده‏اند.

قبول ولايت تشريعى ائمه عليهم‏السلام به اين معنا است كه ما پيروى از آنان را مساوى اطاعت از پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و معادل فرمانبردارى از خداوند مى‏بينيم. چنانچه قبلاً نمونه از از آيات آورديم، قرآن كريم اطاعت از پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله را عين اطاعت از خداوند مى‏داند و نيز بنا به دلايلى از قبيل آيه‏ى فوق، يا آيه‏ى اولى الامر و احاديثى از جمله خطبه‏ى غديرخم، اطاعت از ائمه طاهرين عليهم‏السلام نيز عين اطاعت از رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله است.

ولايت تكوينى ائمه عليهم‏السلام مراتب متعددى دارد كه بحث مستقلى را مى‏طلبد.